• blog
  • Die verdomde evenwichtsbalk

Die verdomde evenwichtsbalk

Soms word ik knettergek van al die externe adviseurs en coaches die (ongevraagd) wijze raad geven door te zeggen dat ik vooral de balans moet behouden.

Balans in werk en privé, in geven en nemen, in jezelf profileren en bescheiden zijn, balans in lichaam en geest… Zelfs in houden van de ander en houden van jezelf! Oh, dan vergeet ik nog bijna de balans in voeding en energielevel.

Ik wil die adviseurs en coaches wel eens het zwijgen opleggen als het gaat om advies geven met open deuren en containerbegrippen. Want als zij zich eens stil zouden houden, kan ik veel beter naar mezelf luisteren.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik zelf ook een ont-wikkelaar ben, een soort coach dus. En ik probeer zeer regelmatig die balans te zoeken, op de evenwichtsbalk. Met aandacht voor ‘niet te veel’ en ‘niet te weinig’. En dat frustreert mij vaak.

Ik vind het heerlijk om soms niet te doen wat goed voor mij is en wel te doen waar ik blij van word.

En dat frustreert mij vaak. Want mag ik dan niet ‘te veel’ met een leesboek in een stoel hangen en ‘te weinig’ sporten? Of ‘te veel’ met mijn carrière bezig zijn en ‘te weinig’ met mijn sociale omgeving? Ik vind het heerlijk om soms niet te doen wat goed voor me is en wel te doen waar ik blij van word. Gewoon omdat ik er veel energie van krijg, en soms een schuldgevoel….

Ga ik nu op de evenwichtsbalk omdat mijn omgeving zegt dat het goed is (“blijf in balans!”), of omdat ik weer eens wil ervaren wat ‘balans’ met mij doet? Ik vraag het mijzelf af.

Ik was vroeger bij de gymles al niet goed op die evenwichtsbalk. Ik kon geen balans houden, hing te ver over of strekte niet voldoende door. En dat heeft mij in mijn latere leven op geen enkele manier belemmerd. Ik laat mijzelf echt niet meer gek maken. De coach in mij zou zeggen: “Wat past bij jou?”